De relatie tussen twee zussen verandert abrupt wanneer de oudste met veel flair aankondigt dat ze niet langer wil leven. Ze weet nog niet precies hoe dat “niet leven” eruit moet zien, want doodgaan vindt ze doodeng. Toch is ze ervan overtuigd dat ze wil ophouden te bestaan, of toch bijna.
De jongste zus, die het ook zonder deze existentiële bom al druk genoeg had, neemt noodgedwongen de rol van mantelzorger op zich. Vastbesloten om haar zus op andere gedachten te brengen, doet ze er alles aan om te bewijzen dat het leven de moeite waard is en dat hoop en schoonheid op de meest onverwachte plekken te vinden zijn.
De titel verwijst niet toevallig naar de oorspronkelijke betekenis van tiramisu: til me op, trek me omhoog. Net als het dessert staat de voorstelling symbool voor troost, zachtheid en de wankele pogingen om iemand boven water te houden. In een reeks diepgaande en tegelijk lichtvoetige dialogen gaat het publiek samen met de zussen op zoek naar betekenis, veerkracht en wat het leven leefbaar maakt.